De herfst is weer in het land. Dit betekent mooie kleuren, warm licht en mist! Dus vol goede moed zijn we zondagochtend vroeg weggegaan naar Beetsterzwaag. Hier heb je veel beuken welke in de herfst mooi rood-bruin kleuren en de hiermee de grond een mooi tapijtje geven.

Het weer was niet al te best en de voorspellingen waren veel regen. Dit viel gelukkig mee waardoor we de hele ochend konden fotograferen zonder te hoeven schuilen. Het bos was al mooi op kleur gekomen waardoor er zelfs bij grijs weer een hele mooie sfeer ontstaat.

Vorig weekend naar Stromberg geweest. Dit plaatsje ligt in Duitse eifel vlakbij Mainz. De omgeving is daar prachtig en dus ook erg fotogeniek. Dus ’s ochtends vroeg uit de veren en de zonsopkomst fotograferen.

Naast dat de omgeving prachtig is, een mooi glooiend landschap en prachtige bossen, licht er in de buurt een prachtig wildpark Hochwildschutzpark Hunsrück. Hier hebben ze vele diersoorten die in Europa in de vrije natuur voorkomen. Zoals wolven, beren, verschillende hertensoorten etc.

Vooral het verblijf met de edelherten is erg mooi!

En ook hier was de bronst in volle gang!

En nog enkele andere dieren:

Vorige week zondag 4 uur vertrokken richting Twello, hier had ik afgesproken met Martijn. We zouden eerst de zonsopkomst fotograferen, daarna wat bosfoto’s maken en ’s middags foto’s van de hertenbronst op de Veluwe. Na een lange(+- half uur) surviveltocht door kin hoge brandnetels werden we helaas aan de Ijsel niet getrakteerd op een mooie zonsopkomst. Toch ben ik nog wel tevreden met deze foto’s:

De terug weg was gelukkig een stuk eenvoudiger… Gewoon over een traktorpad

Daarna waren de bossen aan de beurt we zijn op verschillende locatie’s geweest, zo zie je maar weer hoe mooi nederland kan zijn:

De laatste 2 foto’s zijn in het aardhuis genomen, dit is een wildpark met edelherten, damherten en “wilde” zwijnen.

’s Middags was er mooie roofvogelshow met veel verschillende soorten, de favoriet blijft natuurlijk de amerikaanse zeearend:

Niet voor niets worden ze vliegende deuren genoemd:

Daarnaast waren er ook vele andere mooie soorten:

Na deze mooie show was het de beurt aan het toetje van de dag, de hertenbronst. Met vele fotografen stonden wij in de rij om dit fenomeen vast te leggen. Erg origineel zijn de meeste foto’s dan ook niet, maar het is een hele ervaring en het was er ook erg gezellig.

Al met al een lange maar erg mooie dag!!

Na alle vakantie foto’s en mooie herinneringen is het weer tijd om weer eens wat aandacht te besteden aan het mooie Nederland.

In deze tijd van het jaar heb je ’s ochtends na een warme dag en een koele nacht prachtige grondmist. Dit staat garant voor prachtige sfeer beelden.

Ook de nederlandse fauna is erg mooi, met wat gedult, geluk en doorzettingsvermogen krijg je vroeg of laat de kans om deze anders schuwe diertjes van dichtbij te fotograferen

Apen zijn altijd leuk en worden in de meeste gevallen ook graag gefotografeerd. Ze zijn altijd nieuwsgierig en verwachten natuurlijk dat er wat te eten valt. Dit geeft je meestal de kans om een mooie close-up te maken of om een paar stoeiende apen te fotograferen. Zo ook op Sri Lanka, hier leven tenminste 4 verschillende soorten apen waarvan er 2 soorten veel voorkomen. Deze zie je in en rond de tempels, in steden en natuurlijk in de bossen. Geen wonder dat ze deze stikkers op de deur plakken:

De 2 soorten die je hier dus het meeste ziet zijn:

De ceylon-kroonaap

En de grijze langoeren

Sri Lanka is een veelzijdig land. Het kent 2 moesons een noordelijke en een zuidelijke waardoor er ook verschillende klimaten zijn. Er zijn droge streken waar je savannes hebt, je hebt het tropische zuiden, het centrale gebergte met naaldbossen en theeplantages en het noorden met ook tropische vegetatie. Door deze diversiteit is Sri Lanka erg geschikt voor landschapsfotografie.

De leeuwenrots en de sawas van het noorden:

Het koelere Centraal gebergte met vele watervallen en uitgestrekte theeplantages.

En het tropische zuiden met prachtige zandstranden.

Elephas maximus maximus oftewel Ceylon-olifant is de grootste ondersoort van de aziatische olifant. Er leven op Sri Lanka +- 3000. Een aantal van deze 3000 worden gebruikt als werk olifant en zo’n dertigtal zit in het olfantenweeshuis in Pinnawela. De volgende foto’s zijn in deze verschillende situaties gemaakt.

De volgende foto’s zijn gemaakt in Kadulla NP. Hier komen nog groot aantal wilde olifanten voor. Deze zijn eenvoudig te spotten doordat het park een groot stuwmeer heeft waar de olifanten in de namiddag komen drinken.

Ongeveer 5% van de mannetjes hebben slagtanden. Deze slagtanden zijn massief in tegenstelling tot die van de afrikaanse olifant. Het was dus wel een bijzondere ervaring om twee bullen met slagtanden te zien in een kudde.

De aziatische olifanten worden ook gebruikt als lastdier. Zo helpen ze bij het vervoeren van mensen, worden ze gebruikt tijdens kleurige processies en voor zwaar werk zoals bv. het vervoeren van boomstammen. Een ritje op een olifant is erg leuk vooral als je door de mooie natuur loopt.

Boven op de olifant banaantjes voeren.

Als je naar Sri Lanka gaat moet je ook zeker eens gaan naar het olifantenweeshuis Pinnawela. Hier worden de jongen olifantjes gebracht die zijn gevonden zonder hun moeder. Deze worden dan met hand groot gebracht en kunnen daarna gebruikt worden als werkolifant. Het is een erg mooi park waar de olifanten veel ruimte hebben. Leuk om te zien is als kleintje gevoerd worden. Binnen een minuut slurpen ze een liter melk naar binnen. Rond 3 uur gaan alle olifanten naar de rivier om zich te wassen. Dit is een prachtig gezicht en met een beetje geluk kun je naast de verzorgers gaan zitten zodat je op ongeveer 3 meter afstand van deze reuzen kan genieten.

Net als de vorige post; landschappen rond Mesch, alleen nu in het zwart wit:

Afgelopen weekend in Mesch geweest. Het weer zat jammer genoeg niet mee. Maar af en toe klaarde het op en waren er mooie dramatische luchten.

Vandaag voor het eerst weer eens op libellenjacht geweest, het seizoen is al in volle gang maar ik had vanochtend pas tijd om er weer eens op uit te trekken. Halverwege de route kwam ik een ree tegen. Ze had me niet geroken en ook doordat ik in de schaduw zat zag ze me niet. Hierdoor kwam ze steeds dichterbij, zo dichtbij dat zelf 300mm te veel was! Heb dus ook meer foto’s van de ree gemaakt dan van de libellen.

uiteindelijk schrok ze van de sluiter.

O ja, natuurlijk heb ik ook nog wat libellen geschoten